Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

kiedy ponad uniosę powiekę,
i w pośpiechu pobiegnę donikąd,
przedtem chwilą się jeszcze nacieszę,
co mi czas podarował na dzisiaj.

 

świat pod stopy rzuca obficie,
tanie wizje z pierwszego tłoczenia,
mami lukrem myśli ostygłe,
bez pardonu wciskając schemat.

 

często rządzą umysły przewrotne,
jakieś marne światowe idee,
i tak dziko bez końca się mnożą
w człeczej głowie, w duszy i w ciele.

 

sprytne sztuczki wabików codziennych
autostradę tworzą do piekła,
wtedy liczy się pierwsza sekunda,
za impulsem wszystko wymięka.

 

jednak w sercu wyryte są słowa,
co tęsknotą o duszę się biją,
oczy skruchą się w żalu zasmucą,
nim się rzucisz w ramiona po miłość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...