Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Pożeracz pierwszych słów.
Piąty grzech w szeregu.

 

Z pustego stołu jada.

 

Prawda do góry nogami
stoi chwiejnie na parapecie.

 

Czy to widzicie?
Czy wiecie?

 

Jesteście w czerni i bieli.
Jesteście w szarym świecie.

 

Za rogiem pantomima.

 

Niemy film dziś gramy.

 

Podskocz trzy razy w dół.

 

Nie moja wina.

Nie twoja wina.
Nie nasza bardzo wielka wina.

 

Twarz rozbita na chodniku.

 

Mokra plama na ścianie.

 

Czerwień.
Czerń.

 

Młot niewinności.

 

Jeden krok,

dzielił mnie od dorosłej starości.

 

Czy wy widzicie?
Czy wiecie?

Edytowane przez Mel666 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@LessLove dzięki za to nawiązanie. Ten motyw faktycznie jest bliski temu wierszowi. Pisząc go myślałam o utracie niewinności jako o w pewnym stopniu nawiązaniu do Raju utraconego. Momentu, gdzie człowiek przekracza pewną granicę i nie może już wrócić do tego pierwszego, niewinnego widzenia świata.

Opublikowano

@LessLove prawda nie musi być tylko jedna. Każdy może mieć swoją i pewnie ma. Nie wierzę w wolę stwórcy...wierzę natomiast w to że jesteśmy w stanie wybrać odpowiednią dla nas drogę. Bunt jest jak najbardziej dobrym zjawiskiem. Oczywiście to jest moja opinia.

Opublikowano

@Mel666 Masz rację. Bogu/Logosowi/Przyczynie  spodobał się bunt - bo dał zbuntowanym prawo stworzenia własnego raju. Wyszło jak wyszło. Teraz ja jestem przekorny :-)) Dobranoc, Mel, skłaniasz do myślenia o rzeczach najważniejszych.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...