...

[Gosława]

ciemność rozprasza się tuż nad konarami drzew
pod stopami strzelają suche gałęzie
dłonie pachną mchem
między paprociami zalega mgła
można ją kroić jak budyń

to tu to tam niczym ciepły oddech
paruje ściółka
spójrz bluszcz oplata pędy jeżyny
kłujące kolce ranią łydki
krew rozpada się wzdłuż palców

zliż

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 22 godziny temu przez Gosława (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@Gosława sie po krzarach łazi to się tak dzieje... o kleszczach nie wspomnę! Smacznego ;)

[Gosława]

@Charismafilos jak się nie ma gdzie się lubi to się robi gdzie się może 

Dziękuję pogryzłam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@Gosława super wiersz!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gosława]

@Poet Ka bardzo dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[jan_komułzykant]

@Gosława Super 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Azaliż z krwią

nie nazbyt perwersyjnie

 

wszak już wzdłuż brnąc

i wszerz zdałoby się pilniej

;)

[Gosława]

@jan_komułzykant już chciałam napisać że Per wersja to mojego podmiotu lirycznego drugie imię ale się w jęzor ugryzłam 

Oooo tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[andrew]

@Gosława

...

natura 

 

świat zbliżył się

na oddech

chłonę go

odpływam tam

tam gdzie sny

są rzeczywistością 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Gosława]

@andrew ja również pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@Gosława

 

Wiersz czyta się trochę jak kadr z mrocznego filmu - zaczyna się od szerokiego planu, by na końcu uderzyć  ostrym zbliżeniem.

Pierwsza strofa angażuje zmysły - sprawia, że leśna przestrzeń staje się gęsta i niemal namacalna. Natura jest tu spokojna, ale podszyta subtelnym niepokojem.

W drugiej części krajobraz zaczyna jednak ożywać, a las staje się drapieżny. Świetny jest ten moment przejścia od kontemplacji przyrody do brutalnej, surowej fizyczności.

Jeżyny raniące łydki i krew spływająca wzdłuż palców wyrywają z onirycznego klimatu do ciała i bólu.

Natomiast puenta - słowo - "zliż" wszystko zmienia. Z ładnego obrazka natury w niezwykle intymną interakcję, bo w tym gęstym lesie nie jet się samym. 

Niezwykle plastyczny, gęsty od emocji i po prostu świetnie napisany wiersz.

Zostawia z poczuciem fascynującego dyskomfortu.

[Gosława]

@Berenika97 jejku nie spodziewałam się tak wnikliwej analizy i świetnego komentarza

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chciałam żeby było mrocznie i straszno ale też zadziornie 

Bohaterki moich wierszy to twarde baby a nie jakieś tam mameje