Piękny, refleksyjny wiersz, który przypomina, że świat nie jest tylko naszym miejscem do życia, ale także darem, za który jesteśmy odpowiedzialni...pozdrawiam pogodnie*)
@Poet Ka
pisałaś wcześniej że nigdy nie pisałaś:)
a piszesz fantastycznie
a opowiadanie?
czas być może nigdy nie płynie prosto tylko my tak o nim myślimy
bardzo mi się podobało lekkosć
spotkała tu wyobraźnię i zostawiła po sobie dobry ślad
a tylko tak nie a'propos
podobno masywne czarne dziury swą przepotężną grawitacją zakrzywiają światło i wtedy ciś dziwnego dzieje się z czasem
ale ja tam nie byłem:)
pozdrawiam:)
@Berenika97 Dwie bardzo wrażliwe osoby, pewnie mające po naście lat, w towarzystwie własnej nieśmiałości, zmieszania i pobudzonych serc, idące razem do kina, gdzie film był tylko dodatkiem. Pamiętam, pamiętam, tak się działo naprawdę i fajnie to uchwyciłaś i opisałaś:). Pozdrawiam serdecznie.
@Berenika97
Twój tekst nie krzyczy tylko powoli odsłania prawdę o człowieku
tu nie film jest najwazniejszy lecz słowo które z każdą kolejną stroną zamienia się w mur między dwojgiem ludzi
bardzo dojrzała i inteligentna obserwacja
jak to Nika u Ciebie;)
pozdrawiam:)
@Berenika97
piękno Twojego wiersza zaczyna się tam gdzie zwykła chwila odsłania cos czego nie sposób powiedzieć wprost
u Ciebie Nika zmierzch światlo i cisza stają się językiem serc
i nie zakochani nadają sens miejscom
to wlasnie chwile sprawiają że zwykłe miejsca stają się nie do zapomnienia
jak Twój wiersz:)
bo jest świetny!!!