Zajęczy

[Charismafilos]

Obok słodkiej wiśni

przez gaj sosnowy

W gąszczu dusznych

myśli i pragnień

migotliwych i kolorowych

 

Licho śpi i żaden

czart nie czuwa

Odsłania się polana

na którą ostry

szczyt się zsuwa

 

Nie otwierając oczu

I rąk nie splatając

Zobaczyć można

jak drogą do piekła

pokicał sobie zając

[Poet Ka]

@Charismafilos kadry szybko się zmieniają ...po sielskim lasku obok wiśni, pokazują się ostrości, zaraz potem czytamy piekło czekające na niewinne, nieświadome niczego, kicające stworzonka

 

intrygujesz- zaskakujesz- niepokoisz

@Charismafilos cierpienie jako naturalna kolej rzeczy?

[Na liniach czasu]

Ale ładny obraz stworzyłeś i jaki zwiewny a zarazem niepokojący...Coś jak cisza i duchota przed burzą.

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Poet Ka miło mi, że tak odczytujesz ten wiersz... ;) Tak właśnie miało być, ale każdy sam musi sobie uzupełnić definicje tych słów...

Drugim cele było - oderwanie postrzeganie mnie tutaj, od schematu, w który się trochę sam wmontowałem...;)

 

z tym bym nie przesadzał ;) co nie znaczy, że nie mam szacunku dla cierpienia i wciąż nie uważam go za najwyższą formę miłości.

 

Dzięki za Twój komentarz :)

@Na liniach czasu wiele rzeczy nie jest zupełnie tym, na co z pozoru wygląda... resztę sama sobie dopowiedz :) Miło, że zajrzałaś, pozdrawiam

[Na liniach czasu]

@Charismafilos Mnie ciekawi o jakim schemacie mówisz? Każdy ma swój styl ale zabawa formą też jest fajna i bywa odświeżająca :D Ale wydaje mi się, że każdy autor ma swój styl, że widać, że to jego a nie kogoś innego i to jest super ;) 

[Charismafilos]

@Na liniach czasu prawdą jest, że stawiamy niewidoczne hologramiczne pieczęcie na naszych wierszach :) ale czy zawsze muszą one być takie same? :) 

[Na liniach czasu]

@Charismafilos  Takie same to wiadomo, że nie będą bo każdy wiersz jest inny ;) Poczytam więcej twoich wierszy to pewnie zrozumiem schemat :D 

[violetta]

@Charismafilos w przyrodzie jest wszystko idealne:)