Historia edycji

Migał i śmigał dryg az miło, aż słowa hulały i panoszyły się po okolicznościach, aż odbiory nie wiedzialy które począć, aż zwykly fant urósł w megafant, ale w końcu dryg się wyśmigał i wysechł co spowodowało, że zrobiło się zupełnie banalnie, przyziemnie i w pełni niecelnie. La Bastide, 25.06.2026r.

Namaluję farbą obraz, którą w żyłach płynie. Na płutno wyleję abstrakcyjny sen o pięknej dziewczynie. Moja miłość, którą  ją darzę niech na płótnie zamieszka i nigdy nie przemianie. Farba wyrazem uczuć moich, z serca płynących, pędzlem na płótnie na wieki obrazem ukochanym malowane. Twoje imię... Aleksandra. Miłość nieodwzajemniona a jednak największa do działania siła, jaka w życiu się poecie i malarzowi przytrafiła.

@Poet Ka :) Dziękuję 

@Alicja_Wysocka Prawda. Samotność we dwoje jest piekłem. Nie poznałem i nie wyobrażam sobie ze mną :-)

„Płacz i zgrzytanie zębów”   Szlacheckich dusz pogrzeb – cholera! Spojrzeniem pięści, w płaczu i krzyku, umrzyku! Biało-czerwonej na patyku. W zapomnieniu cicho dobro umiera.   Poddajesz się zbyt często hołocie, ludzie dobrzy, choć głupi, prości jacyś, uwierzą we wszystko podane im na tacy. Wiary za gęsto w religijnym nalocie.   Szlachta śpi, z martwych nie wstanie. Młodzieży pilnuj, ucz wolności kochania, gniew w nich i zagubienie, zakłamanie. Minęło już rycerskie szablami granie.   Prowadź, przekonuj, chroń w złych pokusach, możliwie patriotyczne jest to w dokonaniu. Twoje, Polsko, zadanie w ich wychowaniu! Wiedzą tyle o świecie, co znajdą w netnewsach.   Lecz póki iskra tli się w sercach ludzi, póki sumienie o prawdę jeszcze woła, wolną myślą wyrwij ich z partyjnego koła. niech szlachetność w narodzie, znów się przebudzi.   I wtedy przyjdzie czas rachunku winy, nie krzyk zwycięży, lecz rozumu zdanie, bo naród ginie nie na własne żądanie,  lecz zaszczuwany przez polityczne kpiny.   Leszek Piotr Laskowski.