SZKLANE SŁOŃCE
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Taka jestem
SZKLANE SŁOŃCE
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Więc niech pali
Niech rozrywa
Niech tnie
Wolę duszę w prochu
Niż duszę w szkle
Wolę burzę
Niż fałszywe lato
Taka jestem
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Więc niech pali
Niech rozrywa
Niech tnie
Wolę duszę w prochu
Niż duszę w szkle
Wolę burzę
Niż fałszywe lato
Taka jestem
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Więc niech pali
Niech rozrywa
Niech tnie
Wolę duszę w prochu
Niż duszę w szkle
Wolę burzę
Niż fałszywe lato
Taka jestem
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Więc niech pali
Niech rozrywa
Niech tnie
Wolę duszę w prochu
Niż duszę w szkle
Wolę burzę
Niż fałszywe lato
Taka jestem
Szklane słońce kłamie
Oczy czekają na burzę
To uczucie, to nie "to"
Rozrywa duszę
Pierwsza łza spływa
To żal, nie tęsknota
Tnie i oczyszcza
Prawda boli bardziej
Szczerość spala duszę
Ale pozowanie
To powolne duszenie
Maska z "wszystko gra"
Skleja usta
Skleja oczy
Skleja serce
Szklane lustro pęka cicho
żeby nikt nie usłyszał
Lepiej spłonąć raz
W ogniu prawdy
Niż trwać sto lat
W szklanym słońcu
Bo proch
Zawsze można zebrać
A z kłamstwa
Nigdy nie wstaniesz
Więc niech pali
Niech rozrywa
Niech tnie
Wolę duszę w prochu
Niż duszę w szkle
Wolę burzę
Niż fałszywe lato
Taka jestem
Bardzo dobrze rozumiem.
Może inne historie, ale efekt podobny.
Dowiadujesz się dorastając, że cały ten świat to bullshit. Że to, co widzisz w domu rodzinnym, w szkole, na ulicy, w pracy, oparte jest na Jednej Wielkiej Ściemie.
Uczestniczysz więc w systemie, w który nie wierzysz. Miotasz się między tym, czym życie powinno być, a tym, czym powiedziano, że powinno być.
Cicha rozpacz. Trochę rozumiesz siebie, trochę świat.
Dużo z przypadkowymi ludźmi rozmawiam.
Moi Ukochani Nieznajomi.
Patrzę w ich oczy i mówię: 'Widzę Cię, Ukryty Buddo. Wiem, że się tam chowasz. Przyjmij moje pozdrowienia'.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez UmbrO · Opublikowano
Przez violetta · Opublikowano
Przez LessLove · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Przez LessLove · Opublikowano
