@Alicja_Wysocka Alu, to piękny wiersz, którego przesłaniem jest to, że nie da się zatrzymać tego, co spłynie z natury. Suknia z wody to metafora miłości, marzenia, człowieka - wszystkiego tego, co próbujemy zamknąć w formie. Jednak to nie ma talii ani długości. Da się to tylko " przymierzyć oczami" i zapłacić za to zachwytem. Im mocniej chwytasz, tym szybciej przecieka. Można tylko patrzeć, aż przestanie istnieć... żeby znów stać się wodą.
Pięknie dziś na portalu w tych " sukienkach ".
Pozdrawiam z uśmiechem :)