Syzyf

[Kuba Maryszczak]

    Zatem wnoś dalej głaz Syzyfie;

    Prace nie pójdą na marne

    Wtocz jak najdalej, nim ktoś się 

    skapnie,

    Że głaz ten spadł, zanim wtoczyłeś,

Więc wnosić go będziesz od nowa…

 

    Zatem wnoś dalej głaz Syzyfie;

    Prace nie pójdą na marne

    Wtocz jak najdalej, nim ktoś się 

    skapnie,

    Że głaz ten spadł, zanim wtoczyłeś,

Więc wnosić go będziesz od nowa…

[Łukasz Wiesław Jasiński]

A czytam tak:

 

I zatem pchaj dalej głaz, Syzyfie,

a prace nie pójdą na marne 

i zatem pchaj jak najdalej, bohaterze,

nim ktokolwiek zauważy - on spadł 

i będziesz go pchał od nowa...

 

Akurat tego nie robię: nie lubię praktyki błędnego koła - śmiertelnej rutyny.

[Kuba Maryszczak]

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo podoba mi się Pana reinterpretacja, bo mówiąc szczerze ja nie widziałem bohatera, lecz niewolnika owej rutyny, która kończy się tak samo - zanim zaczęła;

Ale myślę, że perspektywa którą przedstawił Albert Camus jest godna jej dogłębnego zrozumienia, by właśnie może znaleźć sens w rutynowości ludzkiego życia.

Dziękuję za tak trafne spostrzeżenie Panie Łukaszu

[Łukasz Wiesław Jasiński]

@Kuba Maryszczak

 

Miałem na myśli "Syzyfowe Prace" Stefana Żeromskiego...