Uciekam

[APM]

Uciekam

 

przez pola i lasy
szybuję w przestworzach
wszystko utkane, zatkane, porozrzucane
myśli posklejane
do podniebienia przybite
w oczy świdruje, kłuje, krzykiem wymachuje
za kołnierz ciągnie
do kąta wstawia
szary, bury, niekochany
zebrał się i głośno rozprawia
nogi podstawia
w pięty łaskocze
ciągnie za warkocze
przez okno, przez drzwi,
przez krzywe lustro
już nawet się śni

uciekam
w pisanie
w bałaganie
niech tam zostanie
posprzątać nie jestem w stanie
i już
zwykły
zwyczajny
codzienny
kurz
i nic nie poradzę
na jego władze
dlatego gruszki na wierzbie
sadzę
z pieca ocieram
umieram