Abstrach

[slavu]

Są tutaj rzeczy wyciosane z mgły,
kamienie rozmyte w dym i chmury,
porwane na strzępy stopy
przez mleczne drogi idą,
przez kocie łby.

 

Są drzewa w żywe naprężone łuki,
a strzelcy są wytopieni z krwi.
Ogień zamieniony we łzy
kapie na śmiech, gniew,
kolejne dni.

 

I mają ręce jak grom pogięte,
tropy zostają czerwone i złe,
w niebo fruną skrzydła odcięte
od ptaków jak ludzkie dłonie
czy sny.

 

Są tutaj lwy w papierowych klatkach,
obok są domy utkane z drzazg.
Na szybach rosną nasze twarze
i gasną szybko jak spojrzenia
gwiazd.
 

[Poet Ka]

@slavu poruszające...