smutek osiadł na powiekach
i skroplił myśli
na skórze odciska się piętno
wczorajszego dnia
wysłuchuję szelestu kartek
z zapisami ważnych momentów
za chwilę porwie je wiatr
zostanę z pustymi dłońmi
które i tak będą pamiętać
dotyk blaknących wspomnień
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
smutek osiadł na powiekach
i skropliły się myśli
na skórze odciska się piętno
wczorajszego dnia
wsłuchuję się w szelest kartek
z zapisami ważnych momentów
za chwilę porwie je wiatr
zostanę z pustymi dłońmi
które i tak będą pamiętać
dotyk blaknących wspomnień
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Anastazja1 52
@LessLove wysłuchałam i mówiąc szczerze to mam mieszane uczucia. Muzyka jest lekka, łatwa i przyjemna coś na wzór „pakietów” romantycznej muzyki francuskiej . Poniewaź miałam problem ze zrozumieniem tekstu, (a mam właśnie trochę czasu przed meczem Chwalinskiej na RG,) więc zaczęłam analizować tekst wers po wersie i…
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Ok.
Sorry, ale ciężko mi zrozumieć to zdanie/ to były pełne zalet czy nie ?
No to porzuciły wieszcza, czy trwały przy nim dalej ?
Tu już totalnie się pogubiłam, czy dalej pisały wiersze przy wieszczu, no to nie powinny pisać referatów itp. czy go porzuciły na rzecz kogo? czego?
Dalej już mi się nie chce :)
Dla mnie winiosek- AI pisze pięknie ale ja nic z tego nie rozumiem.
Edytowane przez Anastazja1 (wyświetl historię edycji)0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 62 odpowiedzi
- 1 383 wyświetleń
-
- 62 odpowiedzi
- 1 085 wyświetleń
-
- 60 odpowiedzi
- 1 144 wyświetleń
-
- 50 odpowiedzi
- 1 059 wyświetleń
-
- 44 odpowiedzi
- 713 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Annna2 · Opublikowano
@Poet Ka tu mi się przypomniała "Jaskółka uwięziona" Nawiązując do Słowackiego " Kordiana"- niepokój, rozdarcie. Jaskółka czarny sztylet, wydarty z piersi wiatru Nagła smutku kotwica, z niewidzialnego jachtu Katedra ją złowiła w sklepienia sieć wysoką Jak śmierć kamienna bryła Jak wyrok naw prostokąt. Jaskółka błyskawica w kościele obumarłym Tnie jak czarne nożyce lęk, który ją ogarnia. Jaskółka siostra burzy, żałoba fruwająca Ponad głowami ludzi, w których się troska błąka Jaskółka znak podniebny jak symbol nieuchwytna Zwabiona w chłód katedry przestroga i modlitwa....(..) (tekst Kazimierz Szemioth) -
-
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@hehehehe dzięki, niebanalny limerykZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano
@Poet Ka A dlaczego twórczość artystyczna musi mieć jakiś światopogląd? Dobra, moja droga Poetko - jakie masz poglądy?
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne