12 godzin temu, Berenika97 napisał(a):
Każde słowo w Twoim wierszu przepełnione jest miłością i wdzięcznością za to, co najważniejsze. Rodzina to naprawdę największy skarb. Pozdrawiam. :)
Witaj - zgadzam się rodzina to największy skarb -
jest zawsze na pierwszym miejscu -
Pzdr.serdecznie.
12 godzin temu, Berenika97 napisał(a):
Każde słowo w Twoim wierszu przepełnione jest miłością i wdzięcznością za to, co najważniejsze. Rodzina to naprawdę największy skarb. Pozdrawiam. :)
W
Brnę przez las.
Szczęk gałęzi wypełnia uszy.
Oczy w korony, a w duszy
Koszmar.
Nagle pusty pień staje na drodze.
W przedśmietnej trwodze,
Czuję strach.
Gdy las jest taki spokojny.
Ja już nie - kryję w sobie wojny.
Co dzień, co krok
Gdzie nie spojrzy wzrok.
Wszystkie biegną myśli ku te jednej.
Przeklinam żal, naiwność tej biednej
Roli,
gdzie i tak mimo woli
Nie mogę zapomnieć.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
Przez _M_arianna_ · Opublikowano
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
