Historia edycji

@Gosława no powiem Ci, że ten wiersz jak strzała w dziesiątkę wpisał się w mój dzień, bo dzisiaj wtorek, a ja leże po wczorajszym szpitalu i przemyślenia podobne...Pozdrawiam serdecznie Mgiełko :)

@Klaudia Gasztold sukienka jest tutaj takim atrybutem i punktem wyjścia do rozważań natury przemijania. Pozostaje pamięć i to chyba najważniejsze...

@Toyer świetny, metaforyczny! Ciekawa personifikacja wiersza, który się upił, zatacza, śmieje...tak jakby chciał dać pstryczka w nos autorowi, bo wymknął mu się spod kontroli:) 

@jan_komułzykant Wiem. Głupotka. Wszystko w porządku. Ściskam Cię ciepło. Bb

Na wsi wszyscy powiadają, żeś pijak i hulaka. Że tym wszystkim babom, którym pomagałeś, zawróciłeś w głowach. Że wszystkie się w tobie kochają.   — Baby trzeba mieć co najmniej dwie, by czuć się między nimi bezpiecznie. Wtedy można zrywać nie ze swego ogrodu słodkie czereśnie.   W tym miejscu nie zagarniałem jeszcze czereśni. Spojrzałem na nią i przesunąłem się bliżej. Nagle zrobiło mi się duszno w tym uścisku, jakbym stał w kościele na sumie.   — No weź, skosztuj — usłyszałem. — A nie są zielone? — Sam musisz sprawdzić.   Zerwałem jedną. Była soczysta jak promyk nadziei. Zerwałem drugą — nie była inna.   — Zagarnij jeszcze tamtą — rzekła. — Ta też jest dla ciebie.   Zagarniałem je wszystkie do samego wieczora. Aż została czeresinka, zupełnie goła.