Historia edycji

@Maria Kosaciec ... a świat świat ma swoje sprawy żyje swoim rytmem   wczoraj wczoraj może dać nadzieję jutru dajmy mu szansę  ... Pozdrawiam serdecznie  Spokojnego dnia 

Dziedzictwo \Spuścizna  nie dla mnie  Ja pragnę doświadczać życia  Zamknąć Twoją dłoń w swojej  i iść tak sobie  Razem przez świat  Mówiąc  spójrz jakie to piękne  By  Czuć  wiatr na skórze  Smak który rozpuszcza się na  Podniebieniu  Wywołując znajomy wybuch endorfin I w tym samym czasie  Słyszeć twój głos  „mmmm jakie to dobre”   Kiedy wschód słońca zatrzyma oddech  i dotknie do głębi  Szepcząc  Jest coś większego od nas  Mieć cię przy sobie    Tak właśnie mam zamiast budować  dla potomności postument  wolę dzielić  proste szczęście na dwoje  ~~Krzysic4 - czarno na białym   

Moc pukania Kaina kupcom

Ara W. głupia - Kai półgwara

@Poet Ka Odczytuję ten wiersz jako manifest.   Lepiej być „pięknym pryszczatym” niż pozerem.   Lepiej szybować w tunelu niż zostać nielotem na jego dachu.   Przesłanie,  według  mnie,  dotyczy zarówno młodych ludzi, jak i samych poetów.   Nie pisz Tuwimem jeśli czujesz Hłaską. Czytam to jako wezwanie, żeby nie stężeć w pozie.   Lepiej mieć pryszcze i  iść do przodu, niż być gładkim i stać w miejscu.   Pozdrawiam.