fosfeny
przejdzie świt na który czekałem
przejdzie ta która będzie wiedzieć
przeminą wieczory deszcz skreślać
przestanie
kręgi światła latarń drży pole przy polu
w sadach ponad miastem wstanie dzień
w który się nie wsunę przetoczy się sen
za którym pofrunę
będzie lato
kwiaty wzbiorą pod językiem
kiedy cię usłyszą
pachnie jak petrichor
zmierzch spadnie choć będę
odginał mu palce znikną ślady
ale palić nie przestaną pręgi
oczy zgasną z oknami kamienic
wybije mi północ choć
minie południe
fosfeny
przejdzie świt na który czekałem
przejdzie ta która będzie wiedzieć
przeminą wieczory deszcz skreślać
przestanie
kręgi światła latarń drży pole przy polu
w sadach ponad miastem wstanie dzień
w który się nie wsunę przetoczy się sen
za którym pofrunę
będzie lato
kwiaty wzbiorą pod językiem
kiedy cię usłyszą
pachnie jak petrichor
zmierzch spadnie choć będę
odginał mu palce znikną ślady
ale palić nie przestaną pręgi
oczy zgasną z oknami kamienic
wybije mi północ choć
minie południe
fosfeny
przejdzie świt na który czekałem
przejdzie ta która będzie wiedzieć
przeminą wieczory deszcz skreślać
przestanie
kręgi światła latarń drży pole przy polu
w sadach ponad miastem wstanie dzień
w który się nie wsunę przetoczy się sen
za którym pofrunę
będzie lato
kwiaty wzbiorą pod językiem
kiedy cię usłyszą
pachnie jak petrichor
zmierzch spadnie choć będę
odginał mu palce znikną ślady
ale palić nie przestaną pręgi
oczy zgasną z oknami kamienic
wybije mi północ choć
minie południe
fosfeny
przejdzie świt na który czekałem
przejdzie ta która będzie wiedzieć
przeminą wieczory deszcz skreślać
przestanie
kręgi światła latarń drży pole przy polu
w sadach ponad miastem wstanie dzień
w który się nie wsunę przetoczy się sen
za którym pofrunę
będzie lato
kwiaty wzbiorą pod językiem
kiedy cię usłyszą
pachnie jak petrichor
zmierzch spadnie choć będę
odginał mu palce znikną ślady
ale palić nie przestaną pręgi
oczy zgasną z oknami kamienic
wybije mi północ choć
minie południe
Atakują mnie nocą myśli natarczywe
wyją,szarpią, kąsają, niepokorne, żywe
Osaczają cierpliwie niczym wilcze stado
Pewne swojej zdobyczy, podchodzą gromadą
Polują na mą duszę jakby coś znaczyła
W Tobie szukam ratunku przyjaciółko miła
Ty słuchasz mej spowiedzi.
Gdy północ wybija, nie mam już w głowie wilków i panika mija.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
Przez Annna2 · Opublikowano
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
Przez Annna2 · Opublikowano
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)