Vita Symphony: Moderato Południe

[Bartosz_Cybula]

srebrzysty blask zaczyna niewinnie
kołyski już nie ma i kora twardnieje
widoki poprzednie powszechne się stały
rozdroże fiołkowe szerokie liliowe

i westchnień obrzydłych co było bez miary
zabrakło wśród skąpych i nadętych spojrzeń
zasłona witraży w połowie dystansu
napotka błyszczące da capo al segno

choć skład trochę inny orkiestra ta sama
runęły bezwzględnie kalkuckie filary
wskazówki z honorem brną ironicznie
czy po raz ostatni przystoi zapłakać

[Piotr Sanocki]

Ale płynny ... postarałeś się :)

Ze strony technicznej czepiłbym się przypadkowego rymu: stały - miary.

Resztę bardzo dobrze mi się interpretuje. Bardzo wiele można w nim znaleźć.
Patos jest - ale pod kontrolą i to jest główny atut wiersza. Wieloznaczność - także.
Lubię takie klimaty ;)

Zabieram!

Pozdrawiam serdecznie

[Bartosz_Cybula]

Dzięki :). Miło, że wiersz się podoba.
A może jakaś propozycja do tego przypadkowego rymu?

Czy tylko taka zamiana: z "widoki poprzednie powszechne się stały" na "widoki poprzednie stały się powszechne" wystarczy?

[Piotr Sanocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie. Brzydko to brzmi. A może:

"widoki poprzednie powszechnym poddano " - wiem, to zmienia nieco znaczenie, ale wg dobrze by brzmiało i pasowało. Sam nie wiem, to Twój wiersz i Ty będzie wiedział najlepiej ;)

Pozdrawiam serdecznie

[Piotr Sanocki]

I nawet dobrze by pasowało do następnego wersu - dodało by nowe znaczenie :)

Pozdrawiam serdecznie

[Bartosz_Cybula]

Przemyślę Twoją propozycję co do tego wersu.