możesz być ...
nie tylko chmurą
patrzę na kwiaty
jeszcze wczoraj
szare pąki
świat
świat przygląda się
mieni kolorami
cieszy zaprasza
jesteś ...
wierzy że cię spotka
...
nim odjedzie
pociąg
4.2026 andrew
możesz być ...
nie tylko chmurą
patrzę na kwiaty
jeszcze wczoraj
szare pąki
świat
świat przygląda się
mieni kolorami
cieszy zaprasza
jesteś ...
wierzy że cię spotka
...
nim odjedzie
pociąg
4.2026 andrew
możesz być ...
nie tylko chmurą
patrzę na kwiaty
jeszcze wczoraj
szare pąki
świat
świat przygląda się
mieni kolorami
cieszy zaprasza
jesteś ...
wierzy że cię spotka
...
nim odjedzie
ostatni pociąg
4.2026 andrew
Obraz "wykrajania skóry na słońcu" jest naprawdę mocny - cielesny, dosłowny, a jednocześnie metaforyczny dla upływu czasu. W połączeniu z tym "do końca nie zostało długo" wiersz nabiera ciężaru, ale potem to "oddychanie pełnią" nie pozwala mu się stać przygnębiającym.