Historia edycji

"Siwa męka"   Co roku tęsknię, co roku czekam w tej samej szarości, co roku narzekam. Stoję i patrzę nad blokowiska, jak samobójca na skraju urwiska.   I wiem, że ten czas przeminie ponury, zabierze ze sobą ciężkie, siwe chmury. I radość powróci w spojrzeniach rankowych,   w słonecznym śpiewie ptaków wesołych.   Tak dzisiaj rano, choć niespodziewanie, słychać było nagle tych ptaków śpiewanie. Nadzieję budząc na przyjście wiosenki, na rychłe wyjście z tej siwej męki.   Choć szarość jeszcze trzyma się dachów, w sercu kiełkuje wiosna zapachów.  Wystarczy jeden ptasi, ton radosny, by siwa męka padła u stóp wiosny.   Leszek Piotr Laskowski. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Poet Ka    Ruchome pocztówki... nie widziałam, ale u mojej babci zawsze wisiały  obrazy, które zmieniały się w zależności od strony z której się na nie patrzyło.   Śliczny wierszyk!

@viola arvensis Violu jestem bardzo poruszona tym komentarzem, bardzo dziękuję za tak mile slowa. Jest mi niezwykle przyjemnie. Pozdrówki.

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Poet Ka Myślisz, że kobiety będą w płaszczach.