na głowę skok

[imbri]

na głowę skok

w świętą wodę

wstrzymuję oddech

dam radę

pierwsze pociągnięcie ramion

zaciskam oczy

widzę to wszystko

szybciej poruszam nogami

poczucie winy gryzie mnie w stopy

moje płuca już nie chcą przepraszać

powoli przewracam się na plecy

sól zbiera mi się na języku 

miałaś być silna

płynę dalej

chcę dotrzeć

aż do pierwszego zanurzenia

8 VI 2024

[violetta]

@imbri bałabym się, chyba byłoby płytko:)

[Berenika97]

@imbri

 

Bardzo sugestywny obraz wewnętrznej walki.

Metafora wody jako przestrzeni, w której mierzymy się z własnym poczuciem winy i oczekiwaniami - bardzo mi się podoba.

Szczególnie poruszający jest fragment o płucach, które "nie chcą już przepraszać" - czuć w tym ogromne zmęczenie, ale i determinację.