Internety

[wierszyki]

 

Z mojego fotela na przestrzał
przecinkę mam wprost na Magurę,
a teraz, gdy śnieg już zlizany,
wciąż biała ścieżyna
ujmuje.

Umiera mi droga na wietrze.
Jej delta zarasta niebiesko.
Ciekawe, czy stamtąd spogląda
z czułością ktoś z sercem jak dziecko?

 

Gdyby podciągnięto stąd linę
jak w wyobraźni to i można,
być może i z prądem herbatkę — wysłałabym.

W ancug dorożką.

 

Podniebna na i nie herbatka
w zaprzęgu niczym
w trolejbusie.
A pan, co nadajnik zakłada
na szczycie: na zdrówko — dało się!

 

(Umówmy się... ;)
 

Edytowane 6 godzin temu przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[Proszalny]

Chcesz się umówić? Zapewne na partyjkę preferansa :) Śliczny wiersz.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wow! Jestem niebieski.

[wierszyki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak. Bardzo z operatorem internetu. Wszyscy mi odmawiają :)

 

Wszystkiego pozytywnego dziękuję za uśmiech :))