Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
wrastają poprzez fale radiowe.
Piski unoszące kość skroniową —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
wrastają poprzez fale radiowe.
Piski unoszące kości skroniowe —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
wrastają poprzez fale radiowe.
Piski unoszą kości skroniowe —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
wzrastają poprzez fale radiowe.
Piski unoszą kości skroniowe —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
wzrastają przez fale radiowe.
Piski unoszą kości skroniowe —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
są pobudzane falami radiowymi.
Piski unoszą kości skroniowe —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
Wieże Radiowe
Splątałem włosy wzdłuż słupów,
są pobudzane falami radiowymi.
Piski unoszą kości skroniowe —
drążą w uszach głębokie korzenie.
Wibrując na 104 megahercach,
blednę w antenowym kokonie.
Przeraża mnie przekaz telewizyjny.
Pomiędzy pasmami częstotliwości
maszty elektryczne przebijają niebo —
pamiętają wujka spalonego na szczycie.
@Waldemar_Talar_Talar 3XTAK Waldemarze, błahostki to codzienność. Pozdr.
Przez Waldemar_Talar_Talar, w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano
Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano
Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano
Przez _M_arianna_ · Opublikowano
Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
