Wiele już zostało powiedziane pod każdą z części... Taka refleksja ode mnie, że szkoła systemowa (z chlubnymi wyjątkami zapewne) nadal taka jest jak w tych siermiężnych latach 80-tych. Wystajesz centymetr ponad wysokość trawnika, to cię przytną.
Diagnozujemy dzieci na spektrum, adhd, dysleksję, brak dostosowania emocjonalnego... Tracąc czującą istotę z pola widzenia. Druga kwestia to nastawienie rodziców - koleżanka pracująca w poradni psychologiczno-pedagogicznej często widzi takich, którzy przyszli żeby "naprawić im dziecko" i dostać papier. I tu znów są wyjątki - jak to zwykle bywa - o czym świadczy postawa ojca Niki.
Ważny głos w wielowarstwowej dyskusji.
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
