Zgłoś

1. Podoba mi się, że pod świątynią Melkarta, gdy widzi się płonące okręty, pojawia się komentarz: "płoną jak kadzidła". Bardzo obrazowe. 2. Obrazowanie morza – tutaj i w poprzedniej części – nie przypada mi do gustu, bo bezgranicznie kocham morze. Rozumiem jednak, dlaczego tak jest. 3. "Zbyt stara krew, by ktoś pamiętał" – słowa godne mędrca. 4. Świetna obserwacja. Chociaż istnieje psychologia tłumu, pokazujesz, że tłum nadal składa się z ludzi. 5. Doskonałe. Przypuszczam, że w ogólnej panice nawet Melkart chciał uciec z miasta. 6. Przypomniały mi się walki w Stalingradzie, gdzie dzieci przynosiły Niemcom wodę za czekoladę, bo dostęp do rzeki był pilnowany. 7. Dać z siebie wszystko. 8. To jest ulotne, ale sens jest w zasięgu ręki. Niech tak zostanie.   Pozdrawiam serdecznie!

@Simon Tracy   Nie ma tu litości. Nie ma nadziei. Jest tylko pewność końca i iluzja czasu. Memento mori w najczarniejszym wydaniu. Świetny warsztat literacki. Niezmiennie podziwiam Twoją wyobraźnię.  

Szara mysz w kącie siedzi przygląda się innym, bawiącym   Marzy by szaleć by tańczyć lecz coś ją tłumi i dławi   Boi się szaleć by się w tym szle nie zapomnieć   Koszmary z przeszłości wciąż siedzą choć głęboko ukryte przed resztą

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  @Berenika97 ej, żadna wpadka, sama prawda :))   Obie strony zawodowe mają swoje 'grzeszki'. Mój matematyk (który później został dyrektorem ;)) rzucał w nas kredą i czym tam, co miał pod ręką. Raz nawet rzucił cyrklem! dobrze, że nie trafił ;)  Wielu używało niewybrednych epitetów. Ale przecież takie postawy nie dotyczą wszystkich, zdecydowanie. Nawet są, na szczęście, w mniejszości.   Róbmy swoje i nie poddawajmy się :))      

Szukam,przebaczam. Procesuję się. Jestem pożądną osoba Nikim w świecie . Nic się nie stało.   :)