Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)


Porwała mnie z brzegu jak łódź

dla tonącej w pustce dna 

Pani z martwego jeziora.

 

Zniszczyła już każdy zamek

jaki stworzę na piasku palcem,

i wśród świec oddechem

zgasi każdą naszą noc...

 

A kiedy jej zimne usta,

choć czule tak, zamkną mi oczy —

gwiazdy spadną bez marzeń,

bo nie wypowiem już słów...

Edytowane przez 23. (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...