Historia edycji

MÓJ DOM   Rubieże wschodu, moje miejsce na ziemi, dla jednych zaścianek, dla innych Polska, B', lecz tu jest dom mój z pejzażem zielenią pomalowany, tu pola Czartowa i aleje szumiących drzew.   Tu w tym miejscu rodzili się ludzie, co blaski i przepych  stolic znali tylko z opowieści, tu żyli w biedzie i codziennym trudzie, kreśląc nocą pod lipą, z kartką na kolanie swe miłosne treści.   Taka mała moja ojczyzna, na brzegu roztocza i bieszczadzkich szlaków, gdzie niewielu zna bezkres horyzontu morza, i nie w głowie mu nad Warszawą świateł zorza, nie w myśli ze smogiem Kraków.   Tu cichych przodków dusze wraz z wiatrem po wiosennym niebie płyną i krystaliczne strumienie skaczą z kamienia na kamień, tu się tli żywot niepokorny, tu serce w wirze miłosnych pragnień.   Daleko tu od nas gabinety europy i priorytetem jest człowiek nie stopy procentowe, tu jest mój świat utkany z marzeń, tu życie jeszcze jest prawdziwe i niezachłanne, na nieprzewidywalne obietnice nowe.   Bogdan Tęcza    

@michal_stefan Cześć, możliwe że też...

Z zasp Angara

A kupsko kogo? Koks puka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  I za religię i gile razi