Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Niebo jak szeroko otwarte usta
Mówią do mnie
Świergoczą milutko uskrzydlone pieśni 
Złote języki przysiadają w uchu
Mój oddech dopływa do ciebie 
Zapada się w twoich wodospadach
Ziemia już nie istnieje 
Chociaż w piętę wciąż wbija się kamień 
Sierpem księżyca ścinasz moje włosy 
By wyprawić je w dal jako babie lato
Póki jeszcze pamiętam 
 

Edytowane przez Leroge (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...