@𝑍𝑢𝑧𝑎 brzmi jak piękna depresja, zaskakujący ostatni wers. Gustuję i pozdrawiam!
Re: jak ptakiem z popiołów wstającym ognistym - jesteś wszystkim!
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
@𝑍𝑢𝑧𝑎 brzmi jak piękna depresja, zaskakujący ostatni wers. Gustuję i pozdrawiam!
Re: jak ptakiem z popiołów wystającym ognistym - jesteś wszystkim!
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 391
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@Berenika97 Dziekuje za komentarz. :)
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 59 odpowiedzi
- 834 wyświetleń
-
- 40 odpowiedzi
- 665 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 589 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 468 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 503 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@vioara stelelor A ja dzisiaj wolę wiosnę zamiast ciebie - to brzmi jak zdrada :) Jednak nią nie jest, bo kiedy człowiek nagle odkrywa, że świat potrafi być kochanką i wiosna staje się tu kobietą: chodzi za rękę, szepcze, karci deszczem. To ciepły, delikatny wiersz, bardziej o zachwycie - jakby flirt z naturą. -
Przez iwonaroma · Opublikowano
w chaosie to ty ty ty ty ty... ty i ja nie na swoich miejscach -
Przez iwonaroma · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@Kwiatuszek :) Miło. Dzięki, również serdecznie pozdrawiam -
Przez Leona · Opublikowano
Brakuje potwornie, strach odmawia myślenia. Przejął nade mną kontrolę, gdzie jest moja żyletka? Z depresją oko w oko, pijemy gorzką kawę. Ulegam stopniowo, żegnając się ze światem. *** Śmierć szepcze moje imię, słyszę ją coraz głośniej. Już nie jestem pewna, głowa zaraz mi siądzie. Ostatki sił szukają, gdzie jest Nadzieja ... Powiedz !....... ... Przyszła; szybka jak strzała, czas nie powitał końca. Ucichła, choć na chwilę schowała swe ostrza. -
Przez vioara stelelor · Opublikowano
A ja dzisiaj wolę wiosnę zamiast ciebie, gdy przez park wędruję czule z nią za rękę. Ona słodko w ucho zieleń mi wszeptuje i do zmysłów białym wdzięczy się krokusem. Czasem skarci mnie łagodnie lekkim deszczem, później dłonie w nocnym wierszu pieścić będzie bzem, forsycją, mirabelką, magnoliami, i w ramiona moje wtuli wszystkie kwiaty. Wreszcie pójdzie mi do głowy jak eliksir z pierwszej rosy, słów gorących, młodych liści. drżąca w barwach i poświatach - wiosna moja! I to jej chcę teraz mówić - pragnę, kocham.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne