Historia edycji

@hollow man W życiu chroń mnie życie  Od życia przeżycia po wielokroć Mówisz zaklęcia  Mówi się tak wiosnami Mówi się mówi się Gadulstwo ptaków Urok przegadany Dogadany już zimą

Pawia napadano - nada o pana Iwa P.    

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 Samo życie, nieprawdaż. Pozdr. :)

O, nasi: podwórko ma krów - dopisano.    

@Migrena   Podchodzę do wiersza jak "kotka do jeża" - ostry, bolesny, odpychający ale ciągnie jak magnes z kosmicznej podróży.  Dokonałeś wiwisekcji tępym nożem kuchennym. To brutalny, naturalistyczny i przerażająco celny zapis domowej entropii oraz procesu znikania człowieka w toksycznej relacji. I o tym, jak nienawiść potrafi stać się jedynym spoiwem związku.  To bardzo mocny, mięsisty kawałek pisania. Ma w sobie coś z poetyki Świetlickiego wymieszanej z brutalizmem i turpizmem. Świetnie koresponduje z poprzednim wierszem o mężu, którego potraktowałeś trochę łagodniej - tak mi podpowiada moje feministyczne serce.  Całość - fantastycznie dobra!  :)