Na odwrocie paragonu

[Leszek Piotr Laskowski]

"Na odwrocie paragonu"

Poezja to nie bilet ani żaden VIP dla wybranych;
nie tym, co odpowiedzi w obłokach szukają, co to dusza.
Nie wyrasta z dyplomów ni pochwał przez mędrców samonazwanych,
gdy słowo z myśli prosto w serce szczere jak pocisk wyrusza.

To nie są wyścigi po wieńce, które gniją u krytyka,
ani żadne egzaminy dla elity w sztywnym kołnierzu.
Na co dzień ona nie śpi w tomiszczach, gdzie tylko kurz spotyka –
nie znajdziesz jej w herbach pochodzenia ani w pańskim spichlerzu.

Możesz mieć dłonie w smarze, jak również buty z grubą zelówką,
być tam, gdzie serce pęka lub cieszy dziecko radosną wiosną.
Te słowa, które w tobie siedzą, wypuść na wolność stalówką –
chociażby na odwrocie paragonu, niech z napiwkiem wzrosną.

Poezja nie zdobi salonów – ona jest jak kromka chleba,
jest jak te drzwi, które dla wszystkich stoją otwarte na oścież.
Jeden z niej rzeźbi diamenty, bo taka jest jego potrzeba,
drugi zaś rzuci testament – najkrótszą drogą i najprościej.

I obydwa są tak samo ważne i tyle samo warte.
Prawdziwe wiersze są stołem, przy którym każdy usiąść może.
Nie bój się, że masz słownictwo surowe i czasem uparte –
tutaj nie mierzy się twych wersów linijką o żadnej porze.

Nie słuchaj wykładów, kiedy w tobie tętni rozmowa żywa;
stare wieńce laurowe już dawno nikogo nie wzruszają.
Jeśli coś cię uwiera, rodzi się w tobie, twój mózg rozrywa –
to jest to prawdziwa sztuka, którą ludzie w sobie miewają.

Poezja nam służy po to, by wreszcie przerwać milczenie głów,
gdy rzeczywistość robi się ciasna i pęka twoja szuflada.
Usiądź wtedy śmiało przy tym stole we wspólnym szeleście słów –
chleb jest nasz, ten wspólny, w którym jest i twoja własna prawda.

-Leszek Piotr Laskowski

[Poet Ka]

@leszek piotr laskowski Bo chodzi o to, żeby "język giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa...", aby "odpowiednie dać rzeczy słowo". I tu widać takie staranie:)

[marzipan]

@leszek piotr laskowski Przyjemny manifest poetycki. Jakiekolwiek nadać ramy poezji - ona przede wszystkim zdaje się być wolną przestrzenią. Poeta sam decyduje, do czego ta przestrzeń ma posłużyć, jak chce ją urządzić, kogo do niej zaprosić.

 

Jednak warto zachować ostrożność z jej zapisem na odwrocie paragonu - po drugiej stronie czai się cena za te słowa :D