Karmisz mnie chwilą tak ulotną
jak mgnienie,
aż dziwne, że zostaje wspomnieniem.
Karmisz mnie słowem szeleszczącym
jak świerszcze,
że otulam nim swoje wiersze.
Karmisz mnie sobą na trochę,
na chwilę,
a mi się wtedy wydaje, że żyję.
Karmisz mnie każdej wiosny marcowym migdałem,
a potem szepczesz cicho: „Nie chciałem.”
Karmisz mnie chwilą tak ulotną
jak mgnienie,
aż dziwne, że zostaje wspomnieniem.
Karmisz mnie słowem szeleszczącym jak świerszcze,
że otulam nim swoje wiersze.
Karmisz mnie sobą na trochę,
na chwilę,
a mi się wtedy wydaje, że żyję.
Karmisz mnie każdej wiosny marcowym migdałem,
a potem szepczesz cicho: „Nie chciałem.”
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witaj - fakt kobieta to też piękne słowo - takich słów jest wiele więcej - może
w innym wierszu się znajdą - dzięki za czytanie -
Pzdr.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witaj - fakt kobieta to też piękne słowo - takich słów jest wiele więcej - może w innym wierszu się znajdą - dzięki za czytanie - Pzdr.
Przez Gocell · Opublikowano
Przez Poezja to życie · Opublikowano
Przez hollow man · Opublikowano
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
