Karmisz mnie chwilą tak ulotną
jak mgnienie,
aż dziwne, że zostaje wspomnieniem.
Karmisz mnie słowem szeleszczącym
jak świerszcze,
że otulam nim swoje wiersze.
Karmisz mnie sobą na trochę,
na chwilę,
a mi się wtedy wydaje, że żyję.
Karmisz mnie każdej wiosny marcowym migdałem,
a potem szepczesz cicho: „Nie chciałem.”
Karmisz mnie chwilą tak ulotną
jak mgnienie,
aż dziwne, że zostaje wspomnieniem.
Karmisz mnie słowem szeleszczącym jak świerszcze,
że otulam nim swoje wiersze.
Karmisz mnie sobą na trochę,
na chwilę,
a mi się wtedy wydaje, że żyję.
Karmisz mnie każdej wiosny marcowym migdałem,
a potem szepczesz cicho: „Nie chciałem.”
Pokłóciła się noc z dniem
o to kto jest bardziej lubiany
Kto potrzebniejszy jest
kto jest bardziej znany
Pierwsza zaczęła chwalenie noc
mówiąc że chociaż jest ciemna
kryje w sobie wielką moc
że kochankom jest niezbędna
Że jest natchnieniem dla malarzy
lubią pisać o niej znani poeci
Jest westchnieniem dla cmentarzy
że nieśmiałych ludzi kręci
Potem zaczął chwalić się dzień
że to on wymyślił dla ludzi
Tak bardzo potrzebny im cień
że wszyscy go uwielbiają
Że lasy łąki sady rzeki i pola
drzewem i kwiatem go upiększają
Że ma słonce tęcze i ptaki
a ludziom sny nie dokuczają
W tą kłótnie ja wkroczyłem
postępując sprawiedliwie
obie strony pogodziłem
i się temu nie dziwię
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
Przez Migrena · Opublikowano
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
I to jest taki obrazek, który stawia mnie po stronie "złodzieja" Jak w piosence On tak ładnie kradnie dla mnie świat
Przez Migrena · Opublikowano
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
