Julia.Hologram.

[Poet Ka]

Julia.Hologram.

 

I. fotoplastikon 

 

walec obraca się-klik

kolejne kadry-klik

perpetuum mobile klik

obok cień obcy-klik

 

mrok jak w atelier - klik

patrzę skupiona - klik

przez szkiełko - klik

Warszawa przesuwa się klik

 

życie migiem ucieka - klik

za szybko by utrwalić - klik

w pamięci tylko błysk klik

klik - a kim ten człowiek był

 

zastygam świeci lampa klik 

na zewnątrz ciągle - klik

mróz co to za człowiek - był

to dziwne spojrzenie - klik"

 

II. lutowy poranek 1909

 

śnieg zakrywał

bożonarodzeniowe wspomnienia

topniejąc odsłaniał

dach kamienicy przy Chmielnej

 

pierwsze słońce zajrzało przez szybę

tam zamarznięta 37-latka

Julia de domo Dlohnier

 

została pod śniegiem

przy łóżku śpiewnik ewangelicki

na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi"

łamana łacina

jak "mane tekel fares"

 

dziś scena z filmu o rewolucji

ręka która owe słowa napisała

to holograM-Margologh

 

zagadka sprzed setek lat

dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi

albo nam się tylko tak wydaje"

 

III. ad memoriam

 

fin de siècle’owa fontanna 

na

miejski plac na

perliste śmiechy na

oczy spuszczone 

pożegnanie na

trzewiki i granatową koronkę 

na

wieczność w mahoniu

rzeźbionym w cerbery i sfinksy 

bramie na wieczność

zapomniałam

 

Edytowane wczoraj o 12:23 przez Poet Ka
Pogrubienie czcionki (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Drugi Twój wiersz, który mnie zaintrygował. 

To wyrafinowany, wielowarstwowy tekst o pamięci, śmierci i niemożności utrwalenia przeszłości.

Trzy sposoby na unieśmiertelnienie, trzy porażki- mechaniczne utrwalenie (fotoplastikon, który tylko klika), faktograficzny zapis , poetyckie wywołanie. I to brutalne "zapomniałam" na końcu - jak przyznanie się, że nawet poezja nie uratuje Julii przed nicością.  Chyba, że źle interpretuję, ale na pewno zaciekawił. :) 

[Poet Ka]

@Berenika97 Dziękuję, bardzo czekałam, że ktoś coś napisze. Wiem, że tekst ma też słabe punkty. Poszczególne części za słabo się ze sobą komponują. 

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Nie wiem, czy muszą się komponować w jakiś szczególny sposób. Postać Julii je łączy. Nie jestem żadną znawczynią, dla mnie ważne jest wrażenie, albo coś oryginalnego, albo pięknego , albo wręcz przeciwnego. :)  Kompletnie się nie znam na "technicznej" stronie wierszy. 

A ten wiersz zaintrygował swoją oryginalnością , np. powtarzający się "klik" w pierwszej części.

  Pozdrawiam. :) 

[Poet Ka]

Oparty na faktach:)

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Nie znam tej historii, ale rzeczywiście z Twojego wiersza wynika, że była to postać autentyczna - nazwisko i inne fakty.