Słońce mi w oczy. Jadę przed siebie,
a Ciebie nie ma. Możeś już w niebie?
Rankiem w przestworza Cię skrzydła porwały,
unosząc ciszę, gdzieś ponad dachami.
Jadę, a wiosna kwiaty wybudza.
Ciebie nie zbudzi już żadna burza.
Żyłaś lataniem. Twój śmiech mi dźwięczy.
Radość, błysk w oku zostaną w pamięci.
Niebo zgarnęło Cię tam do siebie.
Niebo kochałaś i jesteś w niebie.
PS Pamięci Jagody Gancarek, pilotki balonowej, która zginęła o poranku 9 marca, w strugach promieni słońca.
Słońce mi w oczy. Jadę przed siebie,
a Ciebie nie ma. Możeś już w niebie?
Twój śmiech mi dźwięczy. Jagódka młoda,
i taka jasna jak dzień osoba
żyła lataniem - ten lot był krótki.
W sercach zostały kolory smutku.
Rankiem w przestworza Cię skrzydła porwały,
unosząc ciszę, gdzieś ponad dachami.
Jadę, a wiosna kwiaty wybudza.
Ciebie nie zbudzi już żadna burza.
Niebo zgarnęło Cię tam do siebie.
Niebo kochałaś i jesteś w niebie.
PS Pamięci Jagody Gancarek, pilotki balonowej, która zginęła 9 marca w Zielonej Górze na 33-metrowym bloku mieszkalnym.
Słońce mi w oczy. Jadę przed siebie,
a Ciebie nie ma. Możeś już w niebie?
Twój śmiech mi dźwięczy. Jagódka młoda,
i taka jasna jak dzień osoba
żyła lataniem - ten był zbyt krótki.
W sercach zostały kolory smutku.
Rankiem w przestworza Cię skrzydła porwały,
unosząc ciszę, gdzieś ponad dachami.
Jadę, a wiosna kwiaty wybudza.
Ciebie nie zbudzi już żadna burza.
Niebo zgarnęło Cię tam do siebie.
Niebo kochałaś i jesteś w niebie.
PS Pamięci Jagody Gancarek, pilotki balonowej, która zginęła 9 marca w Zielonej Górze na 33-metrowym bloku mieszkalnym.
Słońce mi w oczy. Jadę przed siebie,
a Ciebie nie ma. Możeś już w niebie?
Rankiem w przestworza Cię skrzydła porwały,
unosząc ciszę, gdzieś ponad dachami.
Twój śmiech mi dźwięczy. Jagódka młoda,
i taka jasna jak dzień osoba
żyła lataniem - ten był zbyt krótki.
W sercach zostały kolory smutku.
Jadę, a wiosna kwiaty wybudza.
Ciebie nie zbudzi już żadna burza.
Niebo zgarnęło Cię tam do siebie.
Niebo kochałaś i jesteś w niebie.
PS Pamięci Jagody Gancarek, pilotki balonowej, która zginęła 9 marca w Zielonej Górze na 33-metrowym bloku mieszkalnym.
Słońce mi w oczy. Jadę przed siebie,
a Ciebie nie ma. Możeś już w niebie?
Rankiem w przestworza Cię skrzydła porwały,
unosząc ciszę, gdzieś ponad dachami.
Twój śmiech mi dźwięczy. Jagódka młoda,
i taka jasna jak dzień osoba
żyła lataniem - ten był zbyt krótki.
W sercach zostały kolory smutku.
Jadę, a wiosna kwiaty wybudza.
Ciebie nie zbudzi już żadna burza.
Niebo zgarnęło Cię tam do siebie.
Niebo kochałaś i jesteś w niebie.
PS Pamięci Jagody Gancarek, pilotki balonowej, która zginęła 9 marca w Zielonej Górze na 33-metrowym bloku mieszkalnym.
Stół się ugina od szklanego szczęścia
Przyprawione kiełbasą
Tłuszczem przytulone dymne
Szczęście z zieleni z ptactwa
Ze stokrotek podzielne na talerze
Szczęście z dzieci moich Nie moich
wszystkie dzieci nasze są
Powiedział wesoły mędrzec
Edytowane przez Magdalena (wyświetl historię edycji)
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez hollow man · Opublikowano
Przez Poet Ka · Opublikowano
Przez Poezja to życie · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
