Kawałek po kawałku

[zawierszowana]

A może to o mnie?

Może to ja 

Się rozsypuje

Kawałek po kawałku

Odrywają się ode mnie

Części ciała mego

Jedna po drugiej

Spadają na ziemię z głośnym hukiem

Rozsypuje się powoli

Jak stary budynek

Opuszczony 

Sam 

Bez nikogo w środku

Może to ja jestem powodem tych spin?

Przeze mnie wszystko wokół mnie się kruszy

Dokładnie tak jak ja

Kawałek po kawałku…

[Clavisa]

@zawierszowana

Pozwól sobie pęknąć
jak gliniany dzban
trzymany zbyt długo
w napiętych dłoniach.

 

Gdy wszystko się rozsypie,
twoje dłonie będą wolne
od dźwigania tego,
co nigdy nie było Twoje.

 

I wtedy powoli,
z ciszy i okruchów,
ułożysz siebie na nowo
prawdziwiej.

[Charismafilos]

Obie panie @zawierszowana i @Clavisa cudnie!

Nasycę się czytając... obok :)

[Jacek_Suchowicz]

wciąż w naszych dłoniach gliniany dzban

pełen problemów też innych ludzi

lub tych zmyślonych co gnębią nas

a my dźwigamy go z wielkim trudem

 

może już przyszedł właściwy czas

by dzban upuścić niech się rozleci

i całym sercem w wolności trwać

dbać aby świat stawał się lepszy

:)

Edytowane 3 godziny temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)