Własny zakątek ciała

[Katarzyna Anna Koziorowska]

Dostrzegam w tobie przyszłość

dla wspomnień. Radzę życiu, aby odnalazło

własny zakątek ciała.

 

Rozpadam się na niedopasowane elementy –

łzy uciskają ciszę.

Być może nauczę się żyć wiecznie,

kochać do obłędu –

dusza dopasuje się do dłoni.

 

Pora żyć, kiedy wieczność jest tak bliska.

Nie wierzę w obecność cieni,

nawet światło sprawia wrażenie

zapomnianego.

 

Nie przyznaję się do samotności, nie liczę

na szczęśliwy traf. Twoje usta nie pasują

do pocałunków.

Może wiatr sprawi, że smutek

przez moment stanie się czymś jeszcze.

 

Pamięć? Pora nauczyć się tabliczki mnożenia.

Ukarana przez noc, widzę się

pośród błahych słów. Myśli,

choć cudzołożne, są wstępem do czyśćca.

[andrew]

@Katarzyna Anna Koziorowska

...

a ja 

ja wierzę 

póki iskra tli się 

znów 

zapłoniesz 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

 

Edytowane 2 Marca przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ten fragment jest mi bardzo bliski, a zwłaszcza dwa urywki.

 

Fraza o wietrze, który może nadać smutkowi nowe znaczenie - jakby jeszcze istniała jakaś nadzieja, że cierpienie okaże się mimo wszystko sprawcze.

I "ukarana przez noc" - ten wiersz czyta mi w myślach :)

Kiedyś za karę dzieci pozbawiało się np. deseru czy innej przyjemności.

Tutaj zapewne chodzi o brak bliskości, ciepła, dobrych wspomnień, czułości, obecności...

 

Do tego doskonale pasuje wątek "rozpadania się" na cząstki, które stają się sobie obce. Ta dezintegracja w bólu jest oczywista. Czasem określamy to inaczej - "świat mi się zawalił" - nie wiadomo, tak naprawdę, co przestaje istnieć, gdy nasza percepcja skoncentrowana jest tylko na przetrwaniu kolejnej chwili...

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

Pora żyć, kiedy wieczność jest tak bliska.

Nie wierzę w obecność cieni,

nawet światło sprawia wrażenie

zapomnianego. - super  - dawno cię nie było  - wracaj i ciesz swoim pisaniem - 

                                                                                                     Pzdr.serdecznie.