Zimowa warta

[aniat.]

Dzień ubrany w stalowe barwy,

jak strażnik w swojej zbroi,

trwa na warcie chłodu.

 

Halabardą podtrzymuje niebo,

i z dumą pręży sine stratusy.

 

Przenika zimnym spojrzeniem do kości,

nie pozwalając  ogrzać się przy swoim boku.

 

Dzień, strażnik zimowy,

zawiązuje ciszą wszystkie ślady życia,

i zastyga, wydaje się na wieczność.