Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

,,wszystko było prostsze 
w tamte dni
szeroka kopuła błękitu 
pszeniczne pola
piaszczysta droga
aż do pacierzowa"

 

Szliśmy odmierzając 

Chmurami rozkłebionymi

Dzikimi i wolnymi

Ponad nami

I dla nas był czas

 

 

 

 

 

,,paliliśmy po rowach 
a tanie wina
smakowały dorosłością 
i pewnym rzyganiem"

 

Nikt do przyszłości

się nie garnoł

Pozwalała nam spać

 

 

,,nikt nie wołał na obiad 
gdzie idziesz kiedy wrócisz
panowie na włościach 
aż do widnokręgu"

 

Głodni tylko swojego

Swojego ze sobą bycia

 

 

 

,,pierwsze pocałunki 
nieśmiałe dziewczęta
ich twarde piersi

sierpniowe gwiazdozbiory 
gdy przychodzą chłodne noce"

 

 

Pomagały marzyć 

Że może jutro jeszcze raz

Raz za razem i tygodniem

Popychał delikatnie

Nas czas

 

 

 

 

 

,,rankiem przy żniwach
rosa jeszcze

na trawach się perliła
pojedynczy bławatek 
tuż obok suchej studni
kartka z zielnika"

 

 

Gdzieście migneły 

Coście były wieczne

Suche i zawieszone

Pomiędzy nas

Dni miłe, młode

 

Nie ma nas

 

Edytowane przez Magdalena (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@hollow man no i pięknie jest 

Mamy podobne wspomnienia no może oprócz tego rzygania i obmacywania dziewczyn 

Ale wino marki wino po rowach piłam czasami tylko w rozsądnych ilościach co by na czworakach do chałupy nie wracać i po drodze majtek nie zgubić

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo mi się ten wiersz podoba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew @Berenika97 Kromka chleba naszego powszedniego muśnięta wierszem  ...   Dziękuję, pozdrawiam. 
    • @Gra-Budzi-ka   Bardzo dziękuję!  To ogromny komplement! :) Miło, że wiersz wywołał takie skojarzenia - szarość i mgła to chyba uniwersalny język na opisanie tego stanu między jasnością a mrokiem. Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!  Podoba mi się ten kontrast - u mnie szarość i chłód, u Ciebie ogień, który jednak wraca. Miło, że wiersz stał się dla Ciebie punktem wyjścia do tak pięknych strof. :)  Serderdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za tak wnikliwy komentarz - to piękne,że wyłapałeś właśnie ten obraz, na którym najbardziej mi zależało. Pozdrawiam serdecznie! :)  @Radosław   Bardzo dziękuję! To bardzo miłe, że właśnie puenta zwróciła Twoją uwagę. Dla mnie też jest kluczowa dla całego wiersza. :) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Świetna jest   ta zwięzła riposta - trafia w sedno.:) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak wnikliwą i trafną analizę. Cieszę się, że dostrzegłaś nie tylko warstwę obrazową, ale i tę myśl o obojętności natury.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!  Rzeczywiście, jabłka szarej renety nie licują ze smutkiem - miło, że to zauważyłeś. Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Sylwester_Lasota   Fajne! Już wiem, skąd się wziął wiersz wcześniejszy o spódniczkach. :)))   Niedługo będziemy tęsknić do naturalnych głosów, bo mam wrażenie, że trochę dużo jest podobnych "dzieł" z AI.  
    • Zaradna kobitka. Brawo się należy. Śmiem twierdzić, że takie orzechy są pod każdą szerokością i niezależnie od stanu na koncie. A z drugiej strony: na profilu "Jak to ogarnąć" są poligloci z Paryża - 6 języków, ogłada i inteligencja. A nocleg pod mostem i flaszka na dzień, ciuchy z zapomogi. Twardy orzech, jak się z bezdomności wykaraskać. Skrzydła orła nie pomogą. Fajny tekst, bb
    • @Leszczym   Sztuką życia jest nie tylko celnie strzelać, ale też wiedzieć, kiedy z premedytacją wypuścić strzałę w pustkę. Dziś  pudłowanie w bezsensowne cele to absolutnie niedoceniana umiejętność.  Obyśmy zawsze mieli odwagę chybiać tam, gdzie nie warto trafiać. :)   Bardzo mądre słowa.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...