Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis Smutne miasta tak już mają ://
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 I tak trzymaj! Równowaga jest zalecana, a jako, że jestem z pod znaku  Wagi takowe ciężary rozumiem. :)))
    • @Czarek Płatak   Twój wiersz przypomina mi fotografię o bardzo małej głębi ostrości - postać jest rozmyta, widać tylko kontury, a najważniejsze dzieje się „pomiędzy” słowami. Tytułowy „brak” może oznaczać  brak granic między „ja” a „światem” lub po prostu brak tej drugiej osoby, którą próbuje się odtworzyć z zapachu i wilgoci nocy. To nastrojowa i piękna  liryka.      
    • @andrew bardzo pięknie dziekuję za te słowa. Są madrym i optymistycznym dopełnieniem mojego wiersza.  Serdeczności. 
    • Potrzebuję wilgotnych skrzydeł i może tylko ty potrafisz  mnie uratować.!? Zawsze kiedy się złoszczę, wspinam się wysoko. Myślę, że  mogłabym skoczyć.   Jeszcze tego nie zrobiłam  wiedząc, że nikt nie ma mocy  by złapać mnie w ramiona.!  Przygryzam spierzchnięte wargi,  na stole leży twoje serce…                  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...