Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tego roku zima była sroga
pod butami szeleścił szron
na polach gdzieniegdzie wystawały
skiby zamarzniętej bryły
kruki niespokojnie krążyły nad lasem
czarnymi skrzydłami
omiatając rozbudzone niebo

sarny skryły się między rozłożystymi gałęziami świerku
białe czapy szczelnie zakrywały delikatne igliwie
tylko nefrytowa zieleń odbita w oczach śmierci
paradoksalnie ożywiła przestrzeń

kostucha zgubiła kosę
tą którą sam diabeł wygiął i babką poklepał
ostrą niczym sierp księżyca

ścinała nią raz za razem głowy
ociekając przy tym lepką mazią
stawała się czasem podporą dla starców
którzy o własnych siłach chcieli przekroczyć zaświaty

pani śmierci w zapusty spita okowitą
rzuciła w kąt karczmy srebrzyste narzędzie dalej że w tany
nie zważając na upomnienia starego Rydgiela

w osadzie rozeszła się wieść że oto w Tocznem pod Spaloną Groblą śpi królowa spraw ostatecznych
w poszarzałej sukmanie z kapturem naciągniętym na głowie

spójrz śmierć jak zbir prowadzona na postronku z orszakiem dotarła na rynek
w szumie i zgiełku trudno zrozumieć jej słowa

gęsty tłum otoczył szczelnie niewielki ryneczek
nad którym górują białe strzeliste wieże kościoła
to tu domy żydowskiej biedoty zlewają się z wielkopańskim przepychem murowanych kamienic

dzieci niczym kolorowe pionki rzucone na planszę
odziane w przyduże paltka wtórują krzykiem

po kata idźcie po kata

toczy się głowa niczym fałszywy szeląg po
zziębniętym trakcie
za nią popiół i duszne opary zwątpienia
czarny kot zwiastun złego wyszarpał się z piersi pospiesznie
 

Opublikowano

Troszkę się,zgubiłam w treści, bo duży fragment dzisiaj zaserwowałaś. Tutaj wyraźnie czyta się jak tekst pod słuchowisko czy film i tylko mi przyszło, czy paltka da się przeczytać nie jak paletka i może warto jednak jakiś synonim.

Ładnie by się słuchało

Pozdrawiam :-)

Opublikowano

@wierszyki to jest opowieść o zabiciu śmierci 

W zapusty po wsiach niosła się legenda jak to chłopi przechytrzyli kostuchę i pozbawili Ją życia 

Nie potrafię ładnie tego opisać 

Pomyślałam jednak że to bardzo ciekawy ludowy motyw i warto o nim wspomnieć

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, Całkiem zwyczajnie można by dodać taki jednozdaniowy wstęp, jak do mnie w komentarzu.

I masz, słuchowisko w programie pierwszym Polskiego radia (dodać trochę jeszcze dźwięków), tytułem folklorystycznych podróży po Polsce.

Pozdrawiam :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
    • Dorosłem przed innymi. W zbyt młodym wieku osiągnąłem zbyt wielką odpowiedzialność, którą później próbowałem od siebie odrzucić. Moje dzieciństwo wyglądało jak odwrotny schemat. Zbyt duża presja w młodym wieku sprawiła że chciałem całą ją od siebie odrzucić po zaznaniu wolności. Jestem inny, rozwinąłem się inaczej , a teraz konsekwencje są nieodwracalne. Tym razem muszę mierzyć się z nimi sam, chociaż nie są to skutki moich własnych wyborów.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...