Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zbroja Samuraja

Pan K.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Pan K.

Pan K.

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Proces ubierania zbroi samuraja "yoroi o kiru”

Miał aspekt praktyczny i psychologiczny  

Najczęściej pomagały im ich żony lub służba przy wiązaniu Odoshi (sznurków) I poprawianiu kimon

Najpierw Fundoshi (bielizna) oraz Juban (lekkie kimono) 

Następnie Haidate (ochraniacze ud), Suneate (nagolenniki)

Dalej Kote (rękawice/pancerze ramion) i Sode (naramienniki)

Głównym elementem ochronnym było Do (pancerz tłowia)

Na głowę zakładali Kabuto (chełm) oraz Menpo (maskę)

Posiadali oczywiście elementy ozdobne 

Jak rownież Katana (miecz) oraz

Wakizashi (krótki miecz)

Chełm posiadał często Maedate (rogi) i Mon (herb klanu) i to właśnie zalożenie chełmu było zakończeniem rytuału czyli “kabuto wo kazaru”

Edytowane przez Pan K. (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Trollformel
      Skąd

      Przez Trollformel · Opublikowano

      @tetu Nie wiem co tu więcej dodać.  Dziękuję za komentarz. 
    • Myszolak
      Zakochani w sobie

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Amber Może lepsza taka niż żadna :)
    • Trollformel
      Gdzieś na miłość cz.1

      Przez Trollformel · Opublikowano

      Gdzieś na krawędzi niebytu. Amor ziewnął. Jego chmura wygnieciona w kształcie serca dryfowała bezwiednie w morzu spokoju. Pluskały w nim pierwsze pryzmaty, jak on je kochał. Wyławiał je pulchniutkimi dłońmi i uzupełniał kołczan. Powtarzał sentencję, dmuchał, wygładzał. — Niech tylko trafi w czyjeś sedno. — Mruczał z lekkim podnieceniem. Mijały dni, nie spał w nocy, znużony wysokim lotem postanowił rozwinąć skrzydła. Machał nimi tak mocno, że przedmuchał tratwę nad jedną z większych metropolii. Rzeka świateł z lamp drogowych posłużyła mu za pas do lądowania. Statek nie tak całkiem mały zamienił w samochód, dostawczak fast foodu fudora. – Piękny ciemny róż, hej! – wskoczył na tylne siedzenie i zajarał eko-peta. Chmura zakasłała na tyle. Ruszył, dymił mini serduszkami, pierniczkami i hej! Pierwsze pasy ominął z piskiem przerażonego zmechanizowanego serducha. – O by cię diabli stara pokrako — wyzywał zatroskany mozolnym ślimakiem z laską i tobołkiem starszej pani. – Ma garba, a schować się w nim nie umie, ślimakpustelnik – zachichotał podle. Następny skręt był tak ostry, że jechał na dwóch kołach z lewej strony. Opony niczym pączki, podkskiwały pulsacyjne. Amorek zamknięty w puszce na ciastka przeżył szejkowanie. – O żeż! Spuszczam ci powietrze z kół, ty szalone! Od teraz polecisz baloniku na sznurku. Szedł tak rozlegniżowany trzymając nad głową serduszko, wyrywało się czasami potrącając głowy przechodniów. Zaskoczeni unosili głowy, widząc pierwszy raz niebo od wielu lat. Serce tymczasem kradło ich dane z serwisów randkowych, socjalnych i Opowi.pl Amor zaczął odczuwać niewygodę braku ubrań, zimno w poślady, zmusiło go do założenia czegokolwiek. W cywilizowanym mieście ubrania z kontenerów były godnym recyklingiem. Poczuł się pewniej w trochę za dużej sukience. Poprawił loki, błysk w oku i heja!
    • Amber
      Zakochani w sobie

      Przez Amber · Opublikowano

      @Myszolak  Jak by nie patrzeć  to miłość się liczy:)
    • Leszczym
      Zakochani w sobie

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Myszolak Fajne :) Choć pytaniu trudno dociec, ale takie pytania są w sumie najlepsze :))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...