Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ostatnio jest ciebie mało,

mniej już nie może być,

serce spierzchnięte z pragnienia,

tak bardzo chce mi się pić.

 

Tkwię w tej pustyni zmysłów,

bez jednej wody kropli,

a ciebie tak bardzo mało,

chyba z czterdzieści stopni.

 

Ciągnę za sobą tęsknotę,

bo nie ma już siły iść,

i wciąż umieram z pragnienia,

tak bardzo chce mi się pić.

 

Otwórz ramieniem oazę,

daj swego cienia więcej,

bym ugasiła samotność,

nabierając cię w ręce.

 

Lecz ty mnie mamisz gorączką,

fatamorganą chcesz być,

i znikasz — i znów cię mało,

a ja tak bardzo chcę pić.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...