Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wczoraj to nie sen

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

patrzę na ciebie 

tą … kiedyś 

 

twój uśmiech 

śmiały 

niecodzienny 

dawał radość 

 

płyną obrazy

mienią się karminowo

róż zdobi brzegi

 

oglądam myśli 

zmieniają się 

jak w kalejdoskopie 

jak ty wtedy 

codziennie inna 

 

zatrzymują na chwilach 

gdy słońce świeciło 

tylko dla nas 

tak się nam zdawało 

 

1.2026 andrew 

 

3
tie-break

tie-break

Opublikowano
Opublikowano

@andrew Smutny zapis tęsknoty, podkreślonej pięknem natury.

Dobrze zbudowałeś kontrast - to, co łączyło, dziś jest jedynie tłem, cichym świadkiem bólu i samotności.

Dawna radość już  tylko złoci brzegi chmur o zachodzie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      diamolog

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Natuskaa   Monolog udaje dialog - przebiera się w jaskrawe kolory, stara się wyglądać na coś więcej, niż jest. Ale prawdziwa komunikacja to nie przedstawienie, to codzienne odkrywanie drugiej osoby na nowo, bo "światło każdego ranka inaczej pada". Piękna i gorzka refleksja o tym, jak często mówimy, nie rozmawiając.
    • Berenika97
      po prostu dom

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @tie-break   Twój wiersz wzrusza.  Tak,  dom to nie architektura, lecz uczucia. Szczególnie przejmujące jest zakończenie- prawdziwe bezpieczeństwo to nie tylko miejsce na oddech, ale przestrzeń, gdzie wolno nam być słabymi, płakać bez strachu przed odrzuceniem. To definicja domu, której często szukamy całe życie. "Noszony na dnie serca, codziennie wymyślany od nowa" - to przepiękna definicji domu. Piękny wiersz!
    • Berenika97
      Noc

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mr stainer   To poezja pokory i ufności, że nawet w najtrudniejszych warunkach możliwy jest nowy początek.
    • Berenika97
      Coś

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @APM   Wiersz o nieuchwytności straty. To "Coś" nie ma imienia, bo może nie ma już słów - zostało tylko echo dotyku, cień obecności. Powtórzenia budują napięcie, a finałowe rozbicie na pojedyncze wyrazy to doskonałe oddanie rozpadania się pamięci, tego jak coś ważnego wymyka się między palcami. O tęsknocie za czymś, co było i czego już nie ma.
    • SercePoety
      "Carpe diem"

      Przez SercePoety · Opublikowano

      Carpe diem, chwytaj dzień, bo to są dni przelotne jak sen. On ci nie powie, jaki jest twój cel, musisz sam wyruszyć w świat, żeby poznać, jaki jest twój życia smak. Gdy nie zrobisz kroku, nie poznasz świata uroku. Dlatego wstań i pójdź tam, gdzie serce bije za dnia, bo dni są ulotne i rozpuścisz ten życiowy smak. Korzystaj z chwili i spełniaj swoje pragnienia, bo wody coraz mniej i suchy staje się twój dzień, a czas jest kwintesencją twego życia. Dlatego mówię z całym głosem: kochaj i żyj, bo jak nie uchwycisz dnia, to tak jakbyś stał w miejscu i umierasz, a twoje ciało powoli się rozkłada i jest pokarmem dla robactwa.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...