Annyramy

[Gosława]

ptaki lubią kiedy się z nimi śpiewa
ostatnio coraz częściej przysiadają na starej czereśni

mucha brzęczy nad uchem ospale
kilka owadów potopionych w krochmalu
szary papier w oknach łapie pierwsze promienie

Anno wstań

trzeba przesiać proso przez tarę
narwać pokrzyw
tych które jeszcze wczoraj ocierał smukłymi liśćmi powój

za górą już słychać rżenie
to w polu konie galopem puszczone
tratują zagony księżowskie
duszna łuna suchej ziemi
łaskocze w nozdrza

Anno chodź

obok studni drewniane wieko
przy każdym dotknięciu osypuje się mech
w symbiozie z małym pająkiem

chleb chowany po kieszeniach
południem gdzieś daleko za dziś
przepity głębinową wodą
ściekającą jak z trzciny po dużej rosie

Anno bądź
oszalej tylko raz
niech światło rośnie w brzuchu
rozlewa się na biodra po pełne piersi
aż do zakrzyczenia
od świtu do nocnego wyciszenia
w zasłonach z wiatru
 

[wierszyki]

Antyrama jak gdyby otwarta na zewnątrz.

Pozdrawiam:)