Krzyk anioła
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Konrad Koper 4 689
Czarnoksiężnik
czarny krasnal
szybkie wilki
i niedźwiedzie
dziwne kaczki
Pająki ropuchy
upadłe pegazy
zły lichy wojownik
Śmiertelna góra
kościste głazy
trefny wodospad
…
Bajka dla…
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 48 odpowiedzi
- 808 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 526 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 759 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 495 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 568 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Whisper of loves rain · Opublikowano
Zacznij od odebrania jej równowagi. Nie ruchem — obecnością, która staje zbyt blisko, by była przypadkiem. Nie dotykaj od razu. Pozwól, by ciało samo zdradziło gotowość: w krótszym oddechu, w napięciu ud, w tym milczeniu, które mówi: już. Jej skóra pamięta więcej, niż wypowie. Są miejsca, które miękną od samej myśli, że zostaną zauważone. Zatrzymaj tam dłoń o sekundę za długo. Prowadź ją wolno, jakbyś sprawdzał granice, które same się cofają. Krąż. Wracaj. Znikaj tuż przed tym, czego się domaga. Kobieta najbardziej otwiera się w niedosycie. Oddychaj z nią. Gdy rytm zacznie się łamać, nie ratuj go. To ciało przejmuje stery, a ty masz tylko nie przeszkadzać. Mów niewiele. Jedno zdanie, wypowiedziane nisko, blisko ucha, potrafi rozpalić więcej niż dłonie. Resztę załatwia cisza, jeśli masz odwagę w niej zostać. Nie przyspieszaj, gdy robi się gorąco. Najsilniejsze chwile rodzą się na granicy — tam, gdzie przyjemność już drży, a jeszcze się broni. A kiedy w końcu opadnie — nie odchodź. Kobieta po napięciu jest najbardziej odsłonięta: cicha, uważna, gotowa zapamiętać, czy potrafiłeś zostać bez potrzeby więcej. Instrukcja kończy się tu, gdzie zaczyna się instynkt. Reszta to sztuka utrzymania jej na krawędzi i klasa, by nie popsuć chwili jednym ruchem za dużo. -
Przez Tectosmith · Opublikowano
@Mitylene Dziękuję. Tak, ta „pourywana” forma jest zamierzona. To bardziej zapis stanu niż opowieść. Cieszę się, że metafora losu zbitego z desek wybrzmiała. Pozdrawiam. -
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@FaLcorN Czy to już spokój, czy tylko zmęczenie falą uczuć? Brzmi jak ktoś, kto nie chce zatrzymywać czasu, ale zastanawiam się, czy dałeś sobie i jej wystarczająco dużo przestrzeni, zanim pozwoliłeś rzece płynąć dalej. Tu nie ma winnych, są niedopasowane zegary. -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się