Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dociera do mnie
przez syk radiostacji
zostawionej na noc.

Głos,
który ostrożnie układa cegły,
a potem klęka,
żeby sprawdzić grunt pod nimi.

Głos,
dla którego ściszam dźwięk.

Stabilny.
Ciepły.

Jestem ćmą
spoczywającą na kloszu lampy,
ze skrzydłami oprószonymi światłem.

Podchodzę bliżej.
Zatrzymuję się.
Zostaję.

Czy szkło pęknie?

Jest też inny sygnał-
czysty,
idealnie nastrojony,
zbyt prosty, by z nim dyskutować.

Trzyma formę.
Nie pyta.
Nie ugina się.

Wokół niego
wszystko wiruje.

Pochylam się bliżej.
Jeśli mnie spali,
niech to będzie ciepło,
nie pożar cudzych znaczeń.

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

Cześć,

 

Znów dobry wiersz. Dobrze, ze piszesz, bo pisze się, żeby porozmawiać... najpierw ze swoją duszą.

To zakończenie wiele mówi o Autorce. Lub ja w nim czytam wiele/ za wiele?

 

"Jeśli mnie spali,
niech to będzie ciepło,
nie pożar cudzych znaczeń."

 

Chcesz być odważna w życiu, choć w wierszu.

Chcesz żyć po coś, bo sens jest Ci potrzebny w życiu. Nie każdy tak myśli, naprawdę.

Chcesz być oryginalna, bo... jesteś twórcza.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...