Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Narodzona

Krzysztof Pokrzywiec
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof Pokrzywiec

Krzysztof Pokrzywiec

Opublikowano
Opublikowano

Muszla rozwarta.
Piana się piętrzy, wylewa.
Albatrosy krążą nad głową
A łabędzie opływają.
Jej narodziny.

Zefir ją doprowadza do brzegu.
Dmucha, a wiatr huczy w uszach.
Rozwiewa boskie włosy.
Pierś odkryta.
Marznie na plaży.


Pora roku się zmienia
Z lata, dziwnie na wiosnę.
Hora okrywa Wenus ramiona.
Chowa przed światem muszlę.
A młoda krew wrze.


Rozsiewa miłość i potencję.
Odważnie piersi pręży.
Burzy spokój Posejdona.
Uważaj Wenus na słowa!
Nim odetną ci ręce.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Jarzębina

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • Berenika97
      Koło v2

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • UmbrO
      stany maniakalne

      Przez UmbrO · Opublikowano

      głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • Berenika97
      Substancja "ja"

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Neony

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...