Historia edycji

@Nata_KrukWitaj Nato, dziękuję że zajrzałaś, jutro zajrzę do Ciebie, bo nawet nie wiem ci się tam urodziło, dzisiaj już zasypiam, dobranoc :)  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

I nic   słowa rozbiegły się nagle bez znaczenia wyskoczyły z krzyżówki i udają kaczki dziennikarskie porozrzucały po kątach kropki, przecinki i semikolony pozawieszały pzestraszone litery na choince prawdy pozaglądały tu i tam ale mnie nie znalazły poszłam na spacer do lasu, na łąki i pola szukać sensu w tym bezmyśleniu w słomkowym kapeluszu choć bez głowy

Obszyte starymi szmatami, Lico Rzeźbione rycinami wiedzy Ręce, Spróchniałe od pracy.   Zmarznięte policzki, Suche Łzy szklące na mrozie. Podkreślają błękit żył pod skórą.   Wychowała pokolenia. Miasto. Pełne. Pędzące. Prezydentów, żebraków i cieśli. Łono rozerwane.   Już dawno nie dziewica Zbrukana wszystkim co ludzkie. Nauczyła się żyć  Gdy ją wołają staruchą.   W koszyku pomarańcze. Tanio! Tanio pomarańcze! Wszystkie te same, poobijane. Prócz jednej białej, lśniącej!   Jak ona za młodu. Owoc żywota Którego podgniło Życie. I ludzie.   I rewers i Amen.

@Annie poprzez czarną dziurę można się dostać do innego wszechświata i w tym wszechświecie jestem taka sama, ale mogę inaczej żyć :) 

Klimat, przesłanie jak w Portrecie Doriana Greya. Pozdrawiam.