Mgła między budynkami

[majkaa_m...]

Spalili mnie kiedy mówiłam
spierzchnięte wargi miały konsystencję mgły
zasklepiającej wzniesienia
włosy płonęły
iskry tańczyły na paznokciach
Pozwoliłam się spalić
żeby poczuli
i mieli sumienia
żeby nie kładli na plecach dłoni
uzbrojonych

Przyszedł świt
biel poranka rozsnuwa mnie wokół
chodzę między pustymi budynkami
sumienia pamiętają
zamiast sukienek przynoszą mi kwiaty

[Oscar Dziki]

Dużo ślepych ludzi przed monitorami.

[Luthien_Alcarin]

znam wiele osób gustujących w podobnych utworach, dla mnie za mało metaforyki, metafizyczności, acz chyba to kwestai gustu:)

Pozdrawiam
Agata