Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z tej ciszy, którą nosi się latami,
zrodził się krzyk — niewysłowiony,
jak łza cofnięta w głąb serca,
jak noc, która uczy się świtu.


Nie wołał świata o ratunek,
nie szukał echa w cudzych uszach.
Drżał tylko we mnie —
i to drżenie stało się drogą.


Z niego wyrosła przemiana,
najpierw pęknięcie, potem światło,
aż cisza, ta sama co wcześniej,
nauczyła się oddychać prawdą.

Opublikowano

@Piotr Samborski – w użytej konstrukcji:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ten zwrot na pewno nie jest poprawny.

Ale jeśli jesteśmy pewni swoich zdań, to możemy przy nich pozostać.

(Określenie "nieszablonowy" nadaje się na eufemizm)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@Witalisa Język literacki nie zawsze podąża za regułami szablonu – czasem pozwala na własne ścieżki, nawet jeśli komuś wydają się „nie do końca standardowe. Podobnie „nieszablonowy” też był celowym wyborem – nie eufemizmem, a subtelnym sposobem podkreślenia wyjątkowości. 

W języku polskim dopuszczalne jest użycie dopełniacza bez przyimka, szczególnie w ujęciu metaforycznym i literackim.

 

Opublikowano

@Piotr Samborski Rozbrajasz mnie łagodnością – z tym "eufemizmem" to była szpila.

Pewnie, że autor przywiązuje się do swoich pomysłów, ale warto "zważyć" inną opcję.

(Niech będzie – ale to pod wpływem lektury niedawno zamieszczonego wiersza Mirosława C.:

Nie wył o ratunek). Dobrego dnia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...