Z tonącego statku widzieli wybrzeże —
i zanim lód przemienił ich w duchy,
a bezpył poniosły hen, hen podmuchy —
jeden z marynarzy, dłoń rozwarłszy, szepce:
“To anielskie pierze…”
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Z tonącego statku widzieli wybrzeże —
zanim lód przemienił ich w duchy,
a bezpył poniosły hen, hen podmuchy —
jeden z marynarzy, dłoń rozwarłszy, szepce:
“To anielskie pierze…”
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Natuskaa · Opublikowano
Kto wierzy, że zgnije, ten pewnie zgnije. Pozdrawiam i życzę dobrych myśli w Nowym Roku :) -
Przez Simon Tracy · Opublikowano
@Lenore Grey Cudowne metafory. Zachwycasz językiem utworów na tak małej przestrzeni jakimi są Twoje miniatury. -
-
Przez Natuskaa · Opublikowano
Każdego dnia, ktoś odwraca klepsydrę i znów ruszamy na ten spacer razem ze słońcem, a bywa, że i z księżycem. Wiersz się podoba, taki prawdziwy. Pozdrawiam :) -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
nie boje się ciemności jest zawsze szczera nie kłamie lubie jej czerń jest delikatna jak mgła ciemność jest czysta mocno wyraźna prawdziwa kochają ją gwiazdy uwielbia sowa i nocne myśli ciemność to potęga kłaniam się jej bo jest piękna zwłaszcza zaś ta w środku lasu obok drzew
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne