Biegnie — ta ścieżyna —
w każdą stronę i na wskroś —
i tam — siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
jego szept niknie w pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Biegnie ta ścieżyna
w każdą stronę i na wskroś —
i tam — siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
szept jego niknie w pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
Biegnie ta ścieżyna
w każdą stronę i na wskroś —
i tam — siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
szept niknie w pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
Biegnie ta ścieżyna
w każdą stronę i na wskroś —
i tam — tam siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
szepce słów kilka,
co nikną w ścieżyny pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
Biegnie ta ścieżyna
w każdą stronę i na wskroś
i tam — tam siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
szepce słów kilka,
co nikną w ścieżyny pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
Biegnie ta ścieżyna
w każdą stronę i na wskroś —
i tam — tam siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
szepce słów kilka,
co nikną w ścieżyny pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
Biegnie ta ścieżyna
w każdą stronę i na wskroś —
i tam — tam siostrzyczka?
Braciszek mętnie skroń ściska;
szepce słów kilka,
co nikną w ścieżyny pyle.
Co było dalej? Sam nie wiem.
Siostrzyczka, braciszek… i tyle?
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Konrad Koper 4 740
Z daleka widzę ducha.
Podchodzę coraz bliżej.
Widzę: wilka, dzika, niedźwiedzia ?
Gdy jestem blisko poznaję
wygłupiającego się człowieka.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 110 odpowiedzi
- 2 170 wyświetleń
-
- 69 odpowiedzi
- 1 439 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 172 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 974 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 782 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez EsKalisia · Opublikowano
Kłótnia z ekspedientką :D Poszło o to, kto jest bardziej obrażony o niekawowy smak kawowego sernika. Ja czy ona. K. -
Przez Szymon Karczewski · Opublikowano
Znałem bohaterów dwóch. Pierwszy to posąg opatrzności, lata jak ptak. Drugi raczej wątły — „bohaterskiej” siły mu brak. Pierwszy ratuje ludzi, ma u nich poparcie. O drugim nikt nie słyszał, lecz walczy zażarcie. Pierwszy zawsze zwycięża, nie ma obawy cierpienia. Drugi często „przegrywa”, lecz nie usłyszysz zażalenia. O pierwszym cały czas słyszę, lecz nie mogę go zobaczyć. Drugi nie jest wspominany, lecz jeszcze da się go znaleźć. Czy ty też ich kojarzysz? Słyszałeś chociaż raz? Powiedz mi, co to za bohater, który zna walki los? Co to za bohater, co nie wtacza kamienia, wiedząc, że i tak spadnie? Teraz myślę, że znam jednego bohatera. -
Przez Konrad Koper · Opublikowano
Z daleka widzę ducha. Podchodzę coraz bliżej. Widzę: wilka, dzika, niedźwiedzia ? Gdy jestem blisko poznaję wygłupiającego się człowieka. -
-
Przez Adam Zębala · Opublikowano
Połamane gałęzie drzew i rozrzucone po nimi liście wiatr roznosi nie pytając o pozwolenie. Zamknąłeś okiennice nie chcąc patrzeć na złą pogodę głowę schowasz w ciemnym pomieszczeniu. Przy płonącej świecy siedzisz i w zadymionym pokoju ogień gaśnie podsycany mokrym drzewem. Za rozbitym oknem deszcz pada strumieniami ktoś w deszczu moknie przez chwile spotykacie się wzrokiem. Boisz się wyjść na zewnątrz nie chcesz rozmawiać nie pytasz dlaczego ciągle moknie. Cokolwiek będzie nie ma znaczenia ostatnią okiennicę zamkniesz i ukryjesz się w ciemnym pomieszczeniu. Nikt u drzwi nie stoi nikt nie puka w okno wszystko zamknięte nie spodziewasz się gości. W środku lasu i w zupełnej ciszy tylko krople deszczu słychać i nocne wycie wilków. Posłuchaj co mówią wsłuchaj się w ich słowa zakłócają ciszę w strumieniach porannej mgły.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne